مشق شب

زیباترین دریا

mashgh-e-shab — Sat, 30 Aug 2008 19:42:44 GMT

ای فروغ روی تو ، مهتاب ِ شب پیمای من

آبی چشمان ِ تو زیبا ترین دریای من

ای شده خونین دل ام از سرخی لب های تو

شکّر لب خند ِتو شیرین ترین صحبای من

ای که از شهد لب ات بوی بهاران می رسد

خنده ی شیرین ِتو ، آرامش فردای من

ای گل نازی که در دشتِ دل ام روییده ای

منّت نازت کشم ای نازنین رویای من

مثل نیلوفرِ عاشق ، مثل ِنرگس های مست

من بپیچم دور ساق ات ای گل زیبای من

غرق عشقم ، غرق مستی ، غرق آن نازِ نگاه

غرق در رویای عشق ات بگذرد شب های من

نوبهاران می شود پاییز شب های دل ام

گرکه باران نگاه ات سر زند صحرای من

چون اقاقی بر سر جوی دلم روئیده ای

سایه ات را وا مگیر از قد و از بالای من

آه ای سوگند من وقت دعا و احتیاج

سر ز پایت بر ندارم ای بتِ یکتای من

صبح ها وقتِ نیایش ، شام گاهان وقت خواب

من ببوسم جای پای ات نازنین شهلای من

کاشکی می می شدم ، در جام عشق ات می دویدم

مست ِمست ات می نمود آن ساغر مینای من

کاشکی رخ می نمودی ،اشک سردم می زدودی

تا در آغوشت بمیرد پیکر رسوای من

کاش بودی ، هستی ام را ، اشک را ، احساس را

می فشاندم زیر پای ات دل بر بی تای من

کاش می شد زنده گانی صبر می کرد تا بیایی

حیف باشد بی تو حتی یک نفس در نای من

چشم بر در ، آه بر لب ، سوز در دل می تپم

کی فرو بنشیند این تاب و تب از اعضای من ؟....

مادرم همرنگ باران

mashgh-e-shab — Thu, 05 Jul 2007 11:20:03 GMT

از نگاه مهربان مادرم

مي وزد بوي محبت بر سرم

تا ببويم عطر مهرانگيز او

يا بپويم شوق شور انگيز او

ميدوم همچون غزالي در پي اش

ميشوم آواز نايي در ني اش

ساز مادر ، اشك او احساس او

نغمه ي من ، نام پراحساس او

مادرم همرنگ باران،رنگ آب

خوب وشيرين ، مثل رويا، مثل خواب

مي كشد دست نوازش بر سرم

ميكند آغوش خود را بسترم

تشنه ام من ، تشنه ام آواي او

نيست آهنگي به از لالاي او

لاي لايش نغمه ي رويندگي است

دل كوير است تشنه ي بارندگي است

سايه اش چتر اميدي بر سرم

يارب اين سايه مگيري از برم

چشم مادر قبله ي راز من است

قصه هايش شوق دمساز من است

زير پاي مادرم خلد برين

آفرين بر خالقش صدآفرين

اندیشه ی پاک

mashgh-e-shab — Tue, 24 Apr 2007 14:22:57 GMT

همه شب در اين خيالم كه بخوانمت به نامي

چه خيالي، چه گماني كه تو خود حديث جاني.

به چه حرفي ، به چه گفتي به چه گويمت كه داني

تو عزيزي، تو كريمي ، همه نور ديدگاني.

نفست نفحه صور است و تو آن فرشته خوبي

كه اگر لبي گشايي ، بدهي به مرده جاني.

تو به مكتب محبت ،سخن از صفا بگفتي

تو شكوه لحظه هايم تو همان صفاي جاني.

تو معلم وفايي، تو مدرس صفايي

تو ز ملك كبريايي ، تو زلال آسماني.

ز نوك كلك محبت تو كشيدي الف الفت

تو نويسنده فكرت به جدار لوح جاني.

تو به قلعه وجودم دژ مستحكم عشقي

تو به كاروان عمرم رونق و راحت جاني.

تويي نيلوفرآبي ، برتر از ياس سپيدي

تو چو گلبرگ شقايق ني كه تو بهتر از آني.

تويي سرمشق عطوفت به خط سبز صداقت

تو حديث لطف و خوبي به كتاب آسماني.

به كتاب خاطراتم تويي سر فصل محبت

تو كه انديشه پاكي نروي ز دل زماني.

روح پنهان من

mashgh-e-shab — Thu, 01 Feb 2007 06:45:46 GMT

در كوچه باغ خاطره امشب تكاپو مي كنم

با ياد روز عاشقي در دل هياهو مي كنم

اينجا كنار پنجره تا دشت رويا رفته ام

شادم كه با روياي تو شب را تماشا رفته ام

از پشت بام سينه ام گل بانگ نامت مي رسد

اشك از رخ رنجيده ام پابوس گامت مي رسد

با كوله بار انتظار صحرا به صحرا تاختم

در كوچه هاي عاشقي كاخ محبت ساختم

جز عشق و احساس و وفا سرمشق افكارم نبود

مشقم خلوص و معرفت ، درسم فقط مهرانه بود

آيينه چشمان تو ، بن بست احساسات من

در آيينه ات من نيستم بيچاره من ، بيچاره من

آخر كجا بيابم ترا ، در دانه ام آخر كجا

” هر جا به دنبال توام ، اي ناگهان در هر كجا”

از دست عقلم خسته ام، ره بي نشانم مي برد

در وسعت ديوانگي ، بي كاروانم مي برد

منزل بسي ناآشنا ، مركب غريب و سركش است

جامانده ام از كاروان با ردپايي دل خوش است

اي روح پنهان در تنم، آخر كجا مي راني ام؟

من عابري دردآشنا ، در خلوت ويراني ام

چشمم كتاب پرسش بي پاسخ حيراني است

روحم شرار سركش داغ دل قرباني است

با چشم و قلبي بي تپش نبضم كنون بيدار تست

گلهاي زخم سينه ام آذين بر ديوار تست

اي آتش سوزان من ، ميناي دل را سوختي

ما را ز خود گم كردي و سرتا ز پا را سوختي

اكنون دمي بيدار شو، با ما بيا ، بيمار شو

يك دم بنوش از جام مي هشيار شو هشيار شو.

شعر یعنی پر کشیدن سوی یار

mashgh-e-shab — Thu, 09 Nov 2006 02:24:29 GMT

”شعر در من مي تكاند خويش را”
تا به وجد اندازد اين درويش را

شعر يعني قصه دريا شدن
رو به دريا رفتن و غوغا شدن

شعر يعني پر كشيدن سوي يار
يار يعني عشق پاك روزگار

شعر با من عشقبازي مي كند
ساز دل را تك نوازي مي كند

دل سراي محرم ناگفته هاست
گفته هايم پرتو عشق شماست

عشق در دل شور وغوغا مي كند
شور عشقم شعله برپا ميكند

شعله يعني رفتن ديوانه وار
سركشيدن از دلم تا پيش يار

شعله هرگز دردلم خاموش نيست
بي غم عشقت دلم مدهوش نيست

هوش يعني خالي از مستي و مي
بي خبر ماندن ز سوز ساز ني

ني نواي بي نوايي مي كند
ناله از بي هم نوايي مي كند

هم نوايي همسري با روح توست
تكيه بر بازوي فضل و جود توست

باب فضل است باب عشقت نازنين
باب بگشا اوج احساسم ببين

حس من با حس تو اينك يكي است
قصه هامان غصه هايي ماندني است

غصه هامان قصه ي تنهايي است
قصه ي ديدارمان رويايي است

وقت ديدن ،پركشيدن ديدني است
اشك عاشق، هر زمان نوشيدني است

اشك شوقم ، قصه ي ناگفته هاست
قصه اي از سالهاي غصه هاست

قصه ام را هيچكس نتوان شنيد
چونكه تنها ، چشم تو اشكم بديد

چشم تو همراز چشمان من است
نام تو آواز پنهان من است

فكر تو حس غريب شاعري است
گفتنم يا خفتنم بي تو يكي است

وقت گفتن واژه را گريان كنم
وقت خفتن روح را نالان كنم

روح از من مي گريزد سوي تو
تا بيابد زندگي از بوي تو

بوي تو عطر بهاران ميدهد
برتن خشكيده ام جان ميدهد

جان من با روح تو آميخته
دستها بر گردنت آويخته

سوز خواهشها بلرزاند تنم
ز آنكه عاشق تر ز تو اينك منم

درد مجنون را كنون حس كرده ام
زانكه مجنون مرده و من زنده ام

گر بميرم در غمت ديوانه وار
شعر من تنها بماند يادگار

شعر من شهدي شود در كام تو
جان من گردد فداي نام تو.

وضوی عشق

mashgh-e-shab — Fri, 06 Oct 2006 12:20:35 GMT

به اشك ديده ام امشب وضوي عشق بسازم
به شوق وصل تو آيم ، به قبله گاه نيازم

گهي به كوي تو همچون غبار راه بيايم
گهي به بوي تو آخر، وجود خويش ببازم

سري به سجده گذارم، نخواه كه سر به درآرم
كه من به صبح قيامت ، به سجده گاه تو نازم

هزار بار چو ديوانگان ز اشتياق تو امشب
صفير درد برآرم ، به قلب خواب بتازم

تو اي الهه ي خوبي مرا به بندگي بنواز
كه ز اشتياق غلاميت هميشه سر به نمازم

ندانم آتش دل را چگونه سر بنشانم
كه در تباتب عشقت مدام به سوز و گدازم.

آشنای دل

mashgh-e-shab — Thu, 07 Sep 2006 11:56:05 GMT

تقديم به مولا مهدي

در اين حوالي دوره گردي بي نصيبم
در ازدحام تلخ غربت من غريبم

دار و ندارم يك بغل اندوه و درد است
سرتاسر تقويم عمرم فصل سرد است

هم خسته ام ، هم گيج و هم نالانم از دل
سرگشته ام ، بي طاقتم ، حيرانم از دل

حيرانم از درد و غم و ازدست تقدير
از آنچه حكاكي نموده دست او بر لوح تقدير

آخر خدايا سهم من جزبي كسي چيست؟
غير از غبار غصه و دلواپسي چيست؟

امشب خدايا زخم دل سر باز كرده
صبر و تحمل از برم پرواز كرده

اينجا كسي اندوه من باور ندارد
هيچكس هواي عاشقي در سر ندارد

اينجا هوا تاريك و سرد و بي ستاره است
اينجا عطوفت نيست دلها پاره پاره است

اينجا فراواني تزوير و فريب است
اينجا صداقت با دل مردم غريب است

اينجا همه با چشم و دل بيگانه هستند
از عاشقي بي بهره و از باده مستند

در خانه هاشان آينه معنا ندارد
هرگز كسي از هرزگي پروا ندارد

هركس به تاريكي خود خو كرده اينجا
گويي كه شيطان سحر و جادو كرده اينجا

ترس عظيمي ريشه كرده در وجودم
وحشت نمايان گشته از هر تاروپودم

من مانده ام در وسعت آغشته با غم
تا تو بيايي يك نفس اينجا سراغم

تو آشنايي با همه افسانه ي دل
بايد بتابي نور را در خانه ي دل

من دوره گرد كوچه ي عشق و جنونم
با پاي تاول خورده و با قلب خونم

با دست سردم مانده ام دريوزه ي تو
خواهم بنوشم جرعه اي از كوزه ي تو

تا كي بمانم منتظر تا تو بيايي؟
تا چند بشمارم نفس تا كه درآيي؟

بي تو در اين بيغوله ها تا كي بمانم؟
جانا بيارا زير لب تا كي بخوانم؟

دور از تو تا كي بار غم ماند به دوشم؟
اي من فداي نام تو تا كي بجوشم؟

غير تو هرگز از خدا خواهش نكردم
ديگر بيا اي آشنا دورت بگردم

آخر بيا تا تشنه در دنيا نميرم
تا بار ديگر عشق را از سر بگيرم.

باباجون

mashgh-e-shab — Thu, 10 Aug 2006 22:50:24 GMT

برای بابای مهربونم

باباجون دلم گرفته از زمون

تو سينه ام يه دنيا حرفه باهاتون

تو چشام درياي خونِ باباجون

گله ام از نامردمونه باباجون

باباجون دنيا غريب و مبهمه

زندگي چه نانجيب و پرغمه

باباجون دلم ميخواد بچه باشم

پي همبازي و بازيچه باشم

باباجون عروسكام كو باباجون؟

توپك و سوت سوتكام كو باباجون؟

رفيق و هم بازيهام كو باباجون؟

دفتر نقاشي هام كو باباجون؟

باباجون دارم بهونه مي گيرم

كوچه ي بچه گي ام‎ دارم نشونه مي گيرم

خونه ي خاطره هام كجاس بابا؟

بقچه ي اسرارم و قلك رازاي من كجاس بابا ؟

بابا جون ني لبكم كجاس بابا ؟

بابا جون شيطونكم كجاس بابا ؟

باباجون هيچي ندارم بابا جون

ديگه همبازي ندارم باباجون

ديگه حتي براي گريه ي بي همنفسي

مجال و فرصت كافي ندارم من باباجون

باباجون چشات پرآبه باباجون

ميدونم حالت خرابه باباجون

باباجون بذار برات چاي بيارم

بذا تا هر چي كه ميخواي بيارم

زير دستت بالش نرم و متكا بذارم

دستمو زير سرت تا صبح فردا بذارم

باباجون حرفاي تو درمون درده باباجون

زندگي بي تو با من ببين چه كرده باباجون

باباجون خيلي صبوري مي دونم

تو چشات نمونده نوري مي دونم

دستاتم داره ميلرزه مي بينم

تو دلت يه دنيا حرفه ميدونم

باباجون قربون دست لرزونت

قربون اشك دل مهربونت

باباجون يه وقت نري تو از پيشم

واي اگه تو نباشي من چقدر تنها ميشم

اگه قلبم پر درده باباجون

اگه روزام يخ و سرده باباجون

دلم از عشق تو نرمه باباجون

دستم از مهر تو گرمه باباجون

ميون نامردمي هاي زمون

باباجون من يه مرده باباجون

خدا کند که بدانی

mashgh-e-shab — Thu, 27 Jul 2006 23:13:51 GMT

همیشه دل نگرانم خدا کند که بدانی

همیشه بی تو خزانم خدا کند که بدانی

خدا کند که بدانی کنار من تو بمانی

که بی تو صبر ندارم خدا کند که بدانی

خدا کند که بدانی قرار من نستانی

که بی قرار بمیرم خدا کند که بدانی

من ار چه رو به زوالم به دل امید تو دارم

بمیرم ار تو نباشی خدا کند که بدانی

خدا کند که بدانی عزیز من به جهانی

که جز تو یار ندارم خدا کند که بدانی

همیشه چشم به راهم که از افق به درآیی

اسیر دامن آهم خدا کند که بدانی

بهانه

mashgh-e-shab — Wed, 12 Jul 2006 22:48:35 GMT

دلم که تنگ می شود بهانه اش فقط تویی

به وقت عیش و نوش و غم ترانه اش فقط تویی

تو چلچراغ خانه ام تو ساز عاشقانه ام

گهی نظر به ساز کن گهی به کنج خانه ام

به قبله گاه سرسرا به زر نوشته نام تو

به کنج محراب دلم به سجده است غلام تو

غلام عشق تو منم , منم فقیر بی نوا

تو ای حبیب کبریا بنده نوازی ام نما

من از طنین نغمه ات بوی خدا شنیده ام

تو ایه ی مقدسی به لوح پاک دیده ام

به پاکی دلت قسم به روح اطهرت قسم

چو از درت برانی ام به اوج هستی بی کسم

به روزگار خستگی به روز دلشکستگی

به نم نم نگاه خود رها کنم ز خستگی

به خسته ات نظر بکن که خسته صبوری ام

شکسته دل , شکسته پا , ز رنج و درد دوری ام